Unia Europejska

  • „Islam należy do Niemiec” - wnioski dla Polski

    W ostatnich kilku latach pogłębiła się integracja zróżnicowanej wspólnoty muzułmańskiej w Niemczech. Obywatele Niemiec wyznania muzułmańskiego weszli na szeroką skalę do głównego nurtu życia politycznego. Istnieją wszelkie przesłanki, że ta intergracja będzie kontynuowana w najbliższych latach.

    Sukcesy procesu integracji muzułmanów niemieckich niemal nie dostrzega się w Polsce. Dominuje przekonanie o fiasku tego procesu. W Polsce brakuje także refleksji na temat konsekwencji wzrostu obecności muzułmanów w niemieckim życiu politycznym na relacje polsko-niemieckie oraz możliwych pozytywnych skutków tego zjawiska dla spójności interesów Polski i Niemiec.

    Niestety wysoki poziom niechęci do muzułmanów w polskim społeczeństwie oraz w rządzących elitach może stać się źródłem problemów w relacjach polsko-niemieckich. Może także w poważany sposób utrudniać zrozumienie współczesnych Niemiec.

  • „Wojna informacyjna” prezydenta Putina Raport Akademii Europejskiej Krzyżowa

    Wojna, jaką toczy dziś Moskwą z Ukrainą, związana jest nie tylko z łamaniem zasadniczych zasad powojennego ładu międzynarodowego, ale także prowadzona jest w nowy, do pewnego stopnia nieznany dotąd sposób. Działaniom militarnym wojny hybrydalnej towarzyszą intensywne działania o wcale nie mniejszym znaczeniu o charakterze propagandowym, których głównym narzędziem jest Internet. Są to zabiegi planowane i mające w Rosji szerokie zaplecze w literaturze poświęconej tzw. „wojnie informacyjnej".

  • Arbeitspapier 26 - Zur Bedeutung der deutsch-polnischen Beziehungen in der Europäischen Union

    Fünfzig Jahre nach dem Briefwechsel der polnischen und deutschen Bischöfe am Rande des Zweiten Vatikanischen Konzils, 25 Jahre nach der endgültigen Anerkennung der Oder-Neiße-Grenze durch das wiedervereinigte Deutschland und der Unterzeichnung des bilateralen Vertrages über gute Nachbarschaft und freundschaftliche Zusammenarbeit sowie über zehn Jahre nach Polens Beitritt zur Europäischen Union stehen die Fortschritte sowohl der europäischen Integration als auch der deutsch-polnischen Partnerschaft in Frage.

  • Austria bez prezydenta

    Heinz Fischer z Socjaldemokratycznej Partii Austrii (Sozialdemokratische Partei Österreichs – SPÖ) kończy w piątek (8 lipca 2016 roku) swoją drugą kadencję prezydencką. Tymczasem austriacki Trybunał Konstytucyjny ogłosił w zeszłym tygodniu, że wybory, w których wyłoniono jego następcę są nieważne i muszą zostać powtórzone. Czy Austrię czeka teraz „bezkrólewie”? Na razie władzę przejmie trzyosobowe prezydium niższej izby parlamentu – Rady Narodowej, w którego skład wchodzą: Doris Bures (SPÖ), Karlheinz Kopf (ÖVP) i kontrowersyjny kandydat na urząd prezydenta Norbert Hofer z FPÖ. Nowy prezydent zostanie wyłoniony dopiero na jesieni. Warto podkreślić, że do powtórzenia wyborów dojdzie po raz pierwszy w powojennej historii Austrii.
  • Londyn w pułapce Brexitu

    Przestrzeń negocjacyjna partii konserwatywnej i nowej Premier Theresy May, zawęża się stopniowo, mimo ostatnich intensywnych podróży oraz debat wewnątrzpartyjnych – pisze w gościnnym komentarzu „in web scribis” Jacek Zieliński.  Spotkania z Kanclerz Merkel  i Prezydentem Hollandem zakończyły się uprzejmym "nie" w obu przypadkach. Nie, dla preferowanego scenariusza dostępu do pełnego rynku i ograniczenia wolności przepływu ludzi.

  • Niemcy wobec fali uchodźców – polski obraz wydarzeń i stosunki polsko-niemieckie

    W 2015 r. wielka fala migracyjna miała istotny wpływ na sytuację wewnętrzną w Polsce i Niemczech, choć Polska przyjęła jedną z najmniejszych grup uchodźców z Bliskiego Wschodu, natomiast Niemcy największą w UE. Reakcja elit politycznych i społeczeństw obu krajów rózniły się zdecydowanie.

    Ze wględu na tą zasadniczą różnicę kwestia uchodźców stanowi bardzo poważne wyzwanie dla relacji polsko-niemieckich. Te różnice dotyczą fundamentalnych kwestii światopoglądowych i prawno-ustrojowych. Znalezienie kompromisu między Polską i Niemcami w tej kwestii będzie bardzo trudne.

  • Niemiecka debata o Ukrainie

    „O wolność walczy się również z bronią w ręku" – to stwierdzenie prezydenta Joachima Gaucka, mimo że w Polsce wyda się ono więcej niż oczywiste, wywołało w Niemczech burzę. Między innymi stało się powodem pełnej emocji debaty w Bundestagu. Nie po raz pierwszy ten wschodnioniemiecki pastor, związany niegdyś z opozycją i czerpiący przykłady z polskiego ruchu „solidarności" kwestionuje niemieckie stereotypy. Szalenie istotne przy tym jest to, że słowa Joachima Gaucka padły w bezpośrednim kontekście ukraińskim i konfliktu Ukrainy i Zachodu z Rosją.

  • Pytanie o przyczyny agresji i asertywności Rosji w relacjach międzynarodowych

    Pytanie o przyczyny agresji i asertywności Rosji w relacjach międzynarodowych
    Raport Akademii Europejskiej Krzyżowa, październik 2014

    Konflikt ukraińsko-rosyjski, który z przyczyny Moskwy stał się pośrednio konfliktem Rosji z Zachodem, przywołuje istotne pytanie: jakie są motywy Kremla i dlaczego zdecydowano się tam, na tak agresywną politykę, tak dalece niszczącą dla dotychczasowego ładu międzynarodowego. Analiza prawdopodobnych motywów polityki Kremla, może być pomocna w analizie całości sytuacji i pomagać w diagnozowaniu odpowiedzi Zachodu.

  • Raport AEK - Kryzys finansowy Rosji i gospodarka Zachodu

    Putin dąży i ma nadzieję na dezintegrację Zachodu (w szczególności rozpad UE i oddalanie się USA od Europy). Słabości Unii Europejskiej są widoczne i widoczne są trudności w konstruowaniu wspólnej i jednolitej polityki. Putin dąży do tego, by stosunki dwustronne z poszczególnym państwami pozwalały mu rozgrywać różnice interesów między nimi. Ta polityka Kremla nie jest pozbawiona skuteczności, choć Kreml musiał być zaskoczony ustanowieniem sankcji po aneksji Krymu.

    Zachód liczyć może natomiast na wyczerpanie się gospodarczych zasób Rosji i w konsekwencji przegraną obecnej moskiewskiej polityki (tak jak stało się pod koniec Zimnej Wojny). Rosyjska gospodarka jest 16-18 razy mniejsza od gospodarek Zachodu i wydaje się dawać Zachodowi ogromną choć nie rozstrzygającą przewagę.

    Istotnym dla oceny sytuacji jest więc pytanie, jakimi zasobami finansowymi dysponuje Moskwa i jak długo jest w stanie prowadzić swoją agresywną politykę, stanowiącą dla Zachodu poważne zagrożenie.

  • Raport Grupy Kopernika nr 21 - Przyszłość polsko-niemieckiej wspólnoty kształtującej Europę – Wyzwanie

    Z inicjatywy Deutsches Polen-Institut w Darmstadcie oraz Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego spotkała się w Berlinie na swym dwudziestym czwartym posiedzeniu Grupa Kopernika, złożona z ekspertów polskich i niemieckich. Tematem obrad była „Przyszłość polsko-niemieckiej wspólnoty kształtującej Europę”. Niniejszy Raport podsumowuje wspólne refleksje członków Grupy Kopernika.

  • Raport Grupy Kopernika nr 23 - Polsko-Niemiecki plan działania: Odrobić pracę domową

    Grupa Kopernika spotkała się w Berlinie na swym dwudziestym siódmym posiedzeniu. Tematem obrad były „Polska i Niemcy w kryzysie europejskim. Wspólne wyzwania – dwustronne i europejskie”. Referat wprowadzający wygłosił gość Grupy Kopernika – dr Jerzy Margański, ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie, który następnie wziął udział w dyskusji. Niniejszy Raport podsumowuje wspólne refleksje członków Grupy Kopernika.

  • Raport Grupy Kopernika nr 24 - Zalecenia w sprawie europejskiej polityki wobec Ukrainy i Rosji

    Polsko-Niemieckie konwersatorium Grupa Kopernika spotkało się 14/15 listopada 2014 r. w Warszawie na swym trzydziestym posiedzeniu. Niniejszy Raport podsumowuje wspólne refleksje uczestników Grupy Kopernika na temat posiedzenia „Konflikt rosyjsko-ukraiński a przyszłość Ładu Europejskiego. Polskie i niemieckie stanowiska i przemyślenia“.

  • Raport Grupy Kopernika nr 26 - Znaczenie stosunków polsko-niemieckich w Unii Europejskiej

    Pięćdziesiąt lat po wymianie listów przez polskich i niemieckich biskupów podczas Soboru Watykańskiego II, 25 lat od momentu ostatecznego uznania granicy na Odrze i Nysie przez zjednoczone Niemcy oraz podpisania dwustronnego Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy oraz ponad dziesięć lat od przystąpienia Polski do Unii Europejskiej postępy zarówno integracji europejskiej jak i polsko-niemieckiego partnerstwa stoją dziś pod znakiem zapytania.

  • Ukraińskie reformy i perspektywy współpracy gospodarczej polsko-ukraińskiej

    Ukraińska gospodarka znajduje się w głębokim kryzysie spowodowanym brakiem zdecydowanych reform po roku 1991, okresem rządów Janukowycza i kosztami wojny prowadzonej przez Rosję z Ukrainą.

    Fundamentalnym zagrożeniem dla gospodarki ukraińskiej jest kryzys finansów państwowych, który może być przezwyciężony jedynie dzięki pomocy Zachodu. W roku 2015 Ukraina winna być wsparta sumą ok.30 mld $.

  • Większość Ukrainców chce do NATO

    Badania opinii publicznej po raz pierwszy wykazały na Ukrainie przewagę zwolenników członkostwa w NATO nad jego oponentami. Wedle badania przeprowadzonego przez osrodek badania opinii publicznej „Rating" 44% opowiada się za, 35% przeciw a 16% nie ma zdania. Po roku 1991 liczba zwolenników członkostwa w NATO utrzymywało się na poziomie kilkunastu procent. Jeszcze roku 2012 19% zapytywanych było za, аż 61% było przeciw. Sceptycyzm wobec NATO skorelowany był też silnie, jak się wydaje, z anty-amerykanizmem jako był pozostałością na Ukrainie propagandy sowieckiej. Potwierdzałyby to badania przeprowadzone na Majdanie przez Studium Europy Wschodniej UW podczas pomarańczowej rewolucji w roku 2005 oraz analogicznego i powtórzone badania na euromajdanie w grudniu 2013. Najbardziej uderzającą różnicą wyników obu badań był wzrost sympatii dla USA, które w roku 2013 widziane na skali sympatii znalazły się na drugim miejscu po Polsce.

  • Zachód wobec rosyjskiej wojny hybrydalnej - raport AEK

    Główne tezy

    1. Agresywna polityka Rosji wobec Ukrainy oznacza zakwestionowanie przez Rosję ładu w Europie ukształtowanego się po zakończeniu zimnej wojny. Rosja dąży do rozszerzenia swojej strefy wpływów.

    2. Formująca się strategia Zachodu wobec tego nowego wyzwania polega na powstrzymywaniu się od bezpośrednich działań militarnych, dopóki konflikt nie zagrozi militarnie członkom NATO, a jednoczesne wprowadzenie sankcji gospodarczych wobec Rosji.

  • Zachód wobec rosyjskiej wojny hybrydalnej - raport AEK

    Główne tezy

    1. Agresywna polityka Rosji wobec Ukrainy oznacza zakwestionowanie przez Rosję ładu w Europie ukształtowanego się po zakończeniu zimnej wojny. Rosja dąży do rozszerzenia swojej strefy wpływów.

    2. Formująca się strategia Zachodu wobec tego nowego wyzwania polega na powstrzymywaniu się od bezpośrednich działań militarnych, dopóki konflikt nie zagrozi militarnie członkom NATO, a jednoczesne wprowadzenie sankcji gospodarczych wobec Rosji.

    3. W wojnie gospodarczej Rosja jest strona bez porównania słabszą niż Zachód. Konsekwentnie prowadzone sankcje gospodarcze i polityka Zachodu nakierowana na utrzymywanie niskich cen ropy naftowej może doprowadzić do recesji i, po nieuchronnym wyczerpaniu rezerw walutowych, do kryzysu budżetowego i finansowego Rosji.

Polub nas na Facebooku

Newsletter

© 2016 Fundacja "Krzyżowa" dla Porozumienia Europejskiego.