Heinz Fischer z Socjaldemokratycznej Partii Austrii (Sozialdemokratische Partei Österreichs – SPÖ) kończy w piątek (8 lipca 2016 roku) swoją drugą kadencję prezydencką. Tymczasem austriacki Trybunał Konstytucyjny ogłosił w zeszłym tygodniu, że wybory, w których wyłoniono jego następcę są nieważne i muszą zostać powtórzone. Czy Austrię czeka teraz „bezkrólewie”? Na razie władzę przejmie trzyosobowe prezydium niższej izby parlamentu – Rady Narodowej, w którego skład wchodzą: Doris Bures (SPÖ), Karlheinz Kopf (ÖVP) i kontrowersyjny kandydat na urząd prezydenta Norbert Hofer z FPÖ. Nowy prezydent zostanie wyłoniony dopiero na jesieni. Warto podkreślić, że do powtórzenia wyborów dojdzie po raz pierwszy w powojennej historii Austrii.

Czy konflikt w ukraińskim prawosławiu wkracza w decydującą fazę? Zwycięstwo protestów na Majdanie, a następnie wojna w Donbasie zaostrzyły podziały religijne istniejące na Ukrainie od początku lat 90. Tymczasem ukraińska elita polityczna jak nigdy jest zainteresowania zjednoczeniem Cerkwi i powstaniem jednego autokefalicznego patriarchatu.


W trzeciej dekadzie marca bieżącego roku obiegła świat wiadomość, że znany ukraiński pianista Wadym Chołodenko [Вадим Холоденко] po powrocie do domu odkrył w sypialni ciała swoich dwóch córeczek. Jedna z nich miała pięć lat, a druga rok. Gdy na polskich stronach internetowych czyta się wszelkie wiadomości o tym pianiście (81 wyników), pojawia się tam następująca jednolita pisownia jego imienia i nazwiska: Wadim Chołodenko.

Polecamy lekturę raportu przygotowanego przez Poseł Małgorzatę Gosiewską, który został przedstawiony 8 czerwca na posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP.

"Niniejszy raport opisuje zbrodnie wojenne w rozumienia prawa międzynarodowego popełnione na terenie wschodniej i południowej Ukrainy przez żołnierzy i funkcjonariuszy Federacji Rosyjskiej oraz bojowników prorosyjskich separatystów. Udokumentowane zbrodnie obejmują bezprawne pozbawienie wolności, fizyczne i psychiczne tortury, rabunki i zabójstwa."

Spór dwóch kultur strategicznych – tak należałoby nazwać główny wątek drugiej już polsko-niemiecko-ukraińskiej konferencji organizowanej przez Akademię Europejską Krzyżowa. Konferencje poświęcone są ukraińskim reformom gospodarczym oraz kwestiom bezpieczeństwa. Otwierające przemówienie wybitnego niemieckiego polityka Rity Süssmuth przyjęte zostało ze sceptycyzmem przez ukraińskich uczestników, jako wyraz „pacyfistycznych” nastrojów w Niemczech, Polemizował z nią Hrihorij Perepełycja wskazując, że Putin prowadzi wojnę nie tylko przeciw Ukrainie, ale i przeciw całemu Zachodowi.

Polsko-niemieckie pojednanie ma szerokie, uniwersalne znaczenie. Może być wzorem dla wielu potrzebnych tego typu procesów w całym świecie. Nie musi być też traktowane jako wyłącznie zjawisko historyczne, ale również jako know-how użyteczny w innym miejscu i innym czasie. Do przykładu polsko-niemieckiego pojednania odwołują się Koreańczycy i Japończycy. Proces pojednania potrzebny jest w Bośni i Hercegowinie, potrzebują go Węgrzy i Rumunii itd. W wielu wypadkach polsko-niemieckie doświadczenie może być cenne i przydatne. Krzyżowa (jako miejsce i jako „firma") stać się może pomocna w inicjowaniu takich procesów. Należy przy tym zauważyć, że inicjowanie procesów pojednania jest czymś odmiennym od działania grup negocjatorów zajmujących się otwartymi konfliktami, stąd potrzeba innego podejścia i wypracowania odpowiednich metod.

Ukraińska gospodarka znajduje się w głębokim kryzysie spowodowanym brakiem zdecydowanych reform po roku 1991, okresem rządów Janukowycza i kosztami wojny prowadzonej przez Rosję z Ukrainą.

Fundamentalnym zagrożeniem dla gospodarki ukraińskiej jest kryzys finansów państwowych, który może być przezwyciężony jedynie dzięki pomocy Zachodu. W roku 2015 Ukraina winna być wsparta sumą ok.30 mld $.

Główne tezy

1. Agresywna polityka Rosji wobec Ukrainy oznacza zakwestionowanie przez Rosję ładu w Europie ukształtowanego się po zakończeniu zimnej wojny. Rosja dąży do rozszerzenia swojej strefy wpływów.

2. Formująca się strategia Zachodu wobec tego nowego wyzwania polega na powstrzymywaniu się od bezpośrednich działań militarnych, dopóki konflikt nie zagrozi militarnie członkom NATO, a jednoczesne wprowadzenie sankcji gospodarczych wobec Rosji.

3. W wojnie gospodarczej Rosja jest strona bez porównania słabszą niż Zachód. Konsekwentnie prowadzone sankcje gospodarcze i polityka Zachodu nakierowana na utrzymywanie niskich cen ropy naftowej może doprowadzić do recesji i, po nieuchronnym wyczerpaniu rezerw walutowych, do kryzysu budżetowego i finansowego Rosji.

Polub nas na Facebooku

Newsletter

© 2016 Fundacja "Krzyżowa" dla Porozumienia Europejskiego.